Σάββατο, Μαρτίου 1

Ιωάννης Ρούφος

 
Στο συγκεκριμένο άρθρο θα αναφερθούμε σε ένα πρόσωπο που η πατρινή βιβλιογραφία του έχει αφιερώσει ελάχιστες αράδες. Πρόκειται για τον πολιτικό και γόνο της αρχοντικής οικογένεια Ρούφου, Ιωάννη Ρούφο (1870-1908). Οι πληροφορίες έχουν αντληθεί απο άρθρα εφημερίδων της εποχής.

Ο Ιωάννης Ρούφος γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1870 στην Πάτρα και ήταν ο μοναδικός γιός του Γεωργίου Ρούφου, δημάρχου Πατρέων και βουλευτή, και της Ρωξάννης Μαυρομιχάλη, με καταγωγή απο την γνωστή οικογένεια της Μάνης. Απο την πλευρά του πατέρα του ήταν εγγονός του Μπενιζέλου Ρούφου, πρωθυπουργού και δημάρχου Πατρέων και δισέγγονος του Αθανάσιου Κανακάρη και του Γεωργίου Κουντουριώτη, πρωθυπουργού της Ελλάδας.

Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Παρίσι, όπου παρέμεινε επι τριετία. Ασχολήθηκε με την πολιτική και το 1895 στήριξε τον θείο του Αθανάσιο, στο να εκλεγεί δήμαρχος Πατρέων. Το 1899 ανέλαβε την αρχηγία του Ρουφικού κόμματος και τον Φεβρουάριο του ίδιου χρόνου εκλέχτηκε βουλευτής για πρώτη φορά. Επανεκλέχτηκε το 1902 και το 1906. Ήταν πολιτικός φίλος του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη μέχρι τον θάνατό του. Η εφημερίδα Σκριπ αναφέρει για την πολιτική του δράση: "ο Ιωάννης Ρούφος κατόρθωσε δια συνετής πολιτικής και διαρκούς μερίμνης υπερ του τόπου να αποκτήση αμέριστον την εμπιστοσύνη των συμπολιτών του".

Το 1904 διεγνώσθη πως έπασχε απο σάρκωμα νεφρών γι'αυτό και μετέβη στην Αθήνα προκειμένου να υποβληθεί σε θεραπεία απο τους Ζαΐμη και Μέρμηγκα. Αρχικά φάνηκε οτι δεν ήταν σοβαρό και οτι είχε ξεπεράσει τον κίνδυνο. Έναν χρόνο αργότερα όμως υπετροπίασεν. Απο τις αρχές σχεδόν του 1908 ήταν κλινηρής στην Αθήνα. Γνωρίζοντας εξ'αρχής την σοβαρότητα της καταστάσεώς του προαισθάνθηκε το επικείμενο τέλος του. Αύτό φαίνεται και απο τα λόγια προς τον ξάδερφό του Λουκά: "Φροντίσατε δι'άμαξαν και τηλεγραφήσατε οτι ο Γιάννης ο Ρούφος απέθανε". Τελικά το πρωί της 21ης Σεπτεμβρίου του 1908 απεβίωσε. Στις τελευταίες στιγμές στάθηκαν στο πλευρό του η μητέρα του και ο ξαδερφός του Λουκάς Κανακάρης Ρούφος.

Αμέσως προσήλθαν στην οικία του ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης, ο αρχιεπίσκοπος Πατρών, ο Μπασιάς, πρόεδρος της Βουλής, ο Λομβάρδος, ο Δημήτριος Γούναρης ενώ συλλυπητήρια επιστολή απέστειλε η Σοφία Τρικούπη. Για την μεταφορά του διατέθηκε τρένο, το οποίο μάλιστα σταμάτησε στο Αίγιο προκειμένου να παραλάβει 400 οπαδούς του. Το φέρετρο τοποθετήθηκε στη Μητρόπολη. Σύμφωνα με την επιθυμία του νεκρού στεφάνια δεν κατατέθηκαν ούτε επικήδειοι εκφωνήθηκαν.

Με αφορμή το θάνατό του το δημοτικό συμβούλιο εξέδωσε συλληπητήριο ψήφισμα, η σημαία στο δημαρχείο υψώθη μεσίστια, οι ναοί έκρουαν πένθιμα τις καμπάνες ενώ η πατρινή εφημερίδα "Νεολόγος" για να ενημερώσει τον κόσμο εξέδωσε έκτακτο φύλλο. Επίσης αποφάσισε η κηδεία να πραγματοποιηθεί δημοσία δαπάνη. Η κηδεία ήταν μεγαλοπρεπής και διήρκησε τρείς ώρες. Το φέρετρο συνόδευσε πλήθος κόσμου μέχρι το Α΄ Νεκροταφείο Πατρών, όπου και ενταφιάστηκε στο μαυσωλείο των Ρούφων.

Διάδοχός του στο Ρουφικό κόμμα ήταν ο πρώτος ξάδερφός του Λουκάς Κανακάρης Ρούφος, ο οποίος εκλέχτηκε στις αναπληρωματικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν προς αναπλήρωση της κενής βουλευτικής έδρας.

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πράγματι άγνωστος στις μέρες μας ο κ. Ρούφος

Xpapathan είπε...

Στην πολιτική ιστορία της χώρας μας υπάρχουν προσωπικότητες που παρόλο που έχουν βάλει όλες από ένα λιθαράκι στην οικοδόμηση της σύγχρονης Ελλάδας μένουν άγνωστες.Τέτοια ήταν και η περίπτωση του Ιωάννη Ρούφου.Ας ελπίσουμε πως στο μέλλον τόσο αυτός όσο και άλλες προσωπικότητες που είχαν την ίδια τύχη θα βγουν από το χρονοντούλαπο της Ιστορίας και θα τους αποδοθεί η θέση και η τιμή που τους αξίζει.

Λυδήριος είπε...

Πράγματι αλλά θα πρέπει κάποιος να πάρει μια τέτοια πρωτοβουλία αφού στην εποχή μας πολλοί παράγοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι ανιστόρητοι.